و تعظيم با دست است ، و اگر بقلب آنها بنگرى خواهى ديد مملوّ از زهر سياه است كه بكوچكترين امرى تو را اذيت ميكنند . و عزلت در حقيقت گوشه‌گيرى از امورات ذميمه است و هم براى آن است كه آدمى اصول دين خود را روى پايهء ثابتى قرار دهد ( و مطالعاتى در اخبار و مسائل فقهيه نمايد ) و سزاوار است بر كسى كه عزلت را اختيار مىكند اينكه مشغول ذكر خدا باشد و در آثار صنع الهى تفكر نمايد تا پى بقدرت كاملهء خدائى برد ، و الا اگر اين چنين نباشد در بلا و فتنه خواهد افتاد و شيطان او را وسوسه خواهد نمود ، و شكى نيست كه خير دنيا و آخرت در عزلت و گوشه‌نشينى و كمتر توجه بامور دنيوى داشتن است ، و شر و بدى دنيا و آخرت در توجه به دنيا داشتن و اختلاط و معاشرت با مردم است ، و خاموشى سره تمام خوبيها است . و منقولست يكى از بزرگان گفت شبى در خواب ديدم يكى از أئمه معصومين عليهم السّلام را كه فرمود : گوشه‌نشينى نعمت است و مردم از آن أبا و امتناع دارند ، و رياست و مقام نقمت و بدبختى است و مردم آرزوى آن را دارند ، و ثروت فتنه و فساد است و مردم خواستار اويند ، و فقر ( كمى از دنيا داشتن ) عصمت ( از بسيارى از گناهان ) است و مردم رو گردان از آن هستند ، و بيمارى سبب فرو ريختن گناهان است و مردم آن را نمىپسندند ، و اگر كسى مشهور باشد بيشترى از اعمالش به جهت ديگران است ( زيرا عمل ريائى بجا مىآورد و دوست ميدارد مردم او را به آن حالت ببينند ) و ليكن كسى كه گوشه‌نشين باشد همه اعمالش خالصا للَّه است ( و باكى ندارد از اين كه مردم هر چه در حق او بگويند زيرا فقط كوشش مىكند كه آبرويش در پيشگاه خداوند نريزد ) .